Matka Boża Królowa Polski

Fot. archiwum parafialne

Dekretem Jego Eminencji Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Prymasa Polski, z dnia 4 kwietnia 1969 roku kościół parafialny w Stroniu Śląskim przyjmuje imię nowego patrona: Najświętszej Maryi Panny, Królowej Polski[1] zamiast dotychczasowego patrona – świętego Maternusa. W ołtarzu głównym wkomponowano figurę Matki Bożej z Dzieciątkiem. Z czasem zaś obraz św. Maternusa przeniesiono do tylnej części kościoła, gdzie znajduje się po dzień dzisiejszy.

Po raz ostatni, według zapisów parafialnych kronik, odpust świętego Maternusa w kościele parafialnym w Stroniu Śląskim miał miejsce 14 września 1986 roku[2]. Jak przekazują wierni próbowano kilkakrotnie wskrzeszać obchody wspomnienia tego świętego patrona ale w skromny sposób i bez zachowanej ciągłości.

Fot. Mariusz Burszta

Tytuł Matki Bożej jako Królowej Narodu Polskiego ma swoje korzenie w drugiej połowie XVI wieku. Wtedy to Grzegorz z Sambora nazwał Maryję Królową Polski i Polaków[3]. Teologiczne uzasadnienie tytułu Królowej pojawiło się w XVII wieku po zwycięstwie odniesionym nad Szwedami i cudownej obronie Jasnej Góry (1655), które przypisywano wstawiennictwu Maryi. Król Jan Kazimierz stał się wyrazicielem tego przekonania Polaków gdy 1 kwietnia 1656 roku przed cudownym obrazem Matki Bożej Łaskawej w katedrze lwowskiej obrał Maryję za Królową swojego państwa, a Królestwo Polskie polecił jej szczególnej obronie[4]. Choć ślubowanie Jana Kazimierza miało miejsce we Lwowie, to jednak szybko przyjęło się przekonanie, że najlepszym typem obrazu Królowej Polski jest obraz Jasnogórskiej Pani. Koronacja obrazu papieskimi koronami 8 września 1717 roku ugruntowała przekonanie o królewskości Maryi.

Fot. Mariusz Burszta

Ojciec Święty Benedykt XV w 1920 roku chętnie przychylił się do prośby Episkopatu Polski, który zwrócił się do niego z prośbą o wprowadzenie święta Królowej Polski. „…Biskupi umyślnie zaproponowali Ojcu świętemu dzień 3 maja, aby podkreślić nierozerwalną łączność tego święta z sejmem czteroletnim, a zwłaszcza z pierwszą polską konstytucją uchwaloną 3 maja 1791 roku. 15 sierpnia 1946 roku aktu poświęcenia Niepokalanemu Sercu Maryi dokonały wszystkie polskie diecezje a w niespełna miesiąc później cały Naród Polski, w imieniu którego akt ślubów uroczyście odczytał kardynał August Hlond w otoczeniu ok. miliona pątników zebranych u tronu Jasnogórskiej Pani. W 1962 roku błogosławiony papież Jan XXIII ogłosił Maryję Królową Polski i główną patronką kraju oraz niebieską Opiekunką naszego Narodu. Dnia 3 maja 1966 roku Prymas Polski Sługa Boży kardynał Stefan Wyszyński w obecności Episkopatu Polski i tysięcznych rzesz wiernych oddał w macierzyńską niewolę Maryi, za wolność Kościoła, rozpoczynające się wówczas nowe tysiąclecie chrześcijańskiej Polski.

Fot. mojpapiez.pl

Naród Polski od wieków wyjątkowo czcił Maryję jako swoją Matkę i Królową. Bolesław Chrobry wystawił w Sandomierzu kościół p.w. Matki Bożej. Władysław Herman cudownie uleczony, jak twierdził, przez Matkę Bożą, ku Jej czci wystawił okazałą świątynię w Krakowie na Piasku. Król Zygmunt I Stary przy katedrze krakowskiej wystawił kaplicę, zwaną Zygmuntowską, ku czci Najświętszej Maryi Panny. Bolesław Wstydliwy wprowadził zwyczaj odprawiania Rorat w Adwencie. Jan III Sobieski jako zawołanie do boju pod Wiedniem dał wojskom imię Maryi. Maryja także była patronką polskiego rycerstwa. Jakże nie wspomnieć pierwszego polskiego hymnu – Bogarodzicy. Stefan Czarnecki przed każdą bitwą odmawiał Zdrowaś Maryja. Tadeusz Kościuszko szablę swoją poświęcił w kościele Matki Bożej Loretańskiej w Krakowie. Na placu hetmana Stanisława Żółkiewskiego w czasie badania grobu znaleziono po wielu latach pierścień z napisem: Mancipium Mariae (niewolnik Maryi)…”[5]

Fot. archiwum parafialne

Na terenie Polski znajduje się kilkadziesiąt dużych i znanych sanktuariów maryjnych. Bardzo często Maryi poświęcano utwory literackie a najdawniejsze polskie wizerunki Matki Bożej spotykamy już od XI wieku. Wiele przydrożnych kapliczek poświęcano Maryi. Na piersiach noszono szkaplerz lub medalik Matki Bożej. Tylu pieśni religijnych ku czci Matki Pana Jezusa nie ma żaden naród w świecie, co Naród Polski. Również polscy święci uznawali Maryję za swą szczególną Matkę[6].

Corocznie, dnia 3 maja, Uroczystość Królowej Polski jest mocno przeżywana w kościele parafialnym w Stroniu Śląskim. Szczególny kult Matki naszego Zbawiciela przejawia się również w wielu innych pobożnych praktykach: m.in. w Nowennie do Matki Bożej Nieustającej Pomocy, Nabożeństwie Fatimskim, Godzinkach, czy w modlitwach w ramach Róż Różańcowych. Wstawiennictwo Matki powołań kapłańskich przynosi obfite owoce w postaci niemałej liczby powołań kapłańskich i zakonnych.

Modlitwy do Matki Bożej

WIZERUNKI MATKI BOŻEJ:




[1] Dekret Kardynała Stefana Wyszyńskiego – Prymasa Polski z dnia 04.04.1969 roku numer: 910/69/P.

[2] Archiwum parafialne w Stroniu Śl. Kronika parafialna 1970-1988, [b.s.].

[3] I. Dec, Siejba Słowa, t. VI, Wrocław 2001, s. 36.

[4] Tamże.

[5] D. Sarysz, „Uroczystość Najświętszej Maryi Panny, Królowej Polski, głównej patronki Polski”, w: Uroczystości, święta, wspomnienia maryjne. Rozważania Majowe, red. M. Biskup, Wrocław 2006, s. 18-19.

[6] Tamże, s. 19-20.

Dodaj komentarz